SM Fetish Play Party

 

Vrijdagavond 12 maart j.l. zette ik voor het eerst voet aan boord van de Showboat (Zaandijk, Nederland) om de 26^e versie van Meesteres Manita’s maandelijkse SM Fetish Play Party te bezoeken.
Nu ben ik niet zo’n (sm-) partybeest – combinatie van tijdgebrek en het feit dat ik het edele sm-spel bij voorkeur thuis speel – maar ditmaal maakte ik een uitzondering.
Ik had namelijk van zoveel vrienden en bekenden gehoord dat zij ook gingen, dat ik met goed fatsoen niet meer kon wegblijven.
Bovendien, en dat gaf eerlijk gezegd de doorslag, nodigde Meesteres Manita mij uiteindelijk zelf uit.
Manita’s party is in goed twee jaar tijd van een voorzichtig experiment uitgegroeid tot bekende en drukbezochte SM-Fetish party, met bezoekersaantallen die de 300 naderen.
Het programma heeft de charme van de eenvoud; behalve kijken en bekeken worden is er gelegenheid met ‘soortgenoten’ te praten en/of te spelen, en er is een welvoorzien buffet.
Op de dansvloer kun je – inderdaad – dansen, en diezelfde dansvloer fungeert ook als stage voor de liveshow, waarvoor ter wille van de variatie telkens andere performers worden uitgenodigd.
Verder krijgt er elke maand een ander bedrijf, vereniging, of instelling uit de scene de gelegenheid een stand te bemannen.
Vanavond is dat Vell uit Amsterdam (www.vell.nl), met rekken vol mooie leren lingerie e.d.
Officieel begint de party pas om 21.00 uur, maar de eerste bezoekers druppelen al ruim daarvoor binnen.
Pas echt druk wordt het vanaf een uur of tien.

Na de kennismaking met Manita en haar partner neem ik ruim de tijd om de Showboat te verkennen.
Niet slecht; een grote partyruimte met eilandbar – waarachter een aantal goedgeslaagde barladies – dansvloer, en langs een zijde verschillende zitjes met comfortabele banken en stoelen.
Veel spiegels, grote planten, ruimte voor het buffet en een ‘werkplek’ voor de deejay, en her en der opgehangen televisieschermen waarop toepasselijke video’s worden vertoond.
Benedendeks is er een grote speelruimte en een badkamer, sauna, en Turks bad.
Desgewenst kun je je van ‘hang- en sluitwerk’ laten voorzien door Odoratus (www.odoratus.nl), de piercingspecialist die elke party aanwezig is.

Weer boven ontdek ik dat het geluk met mij is: in de bar schenken ze zowaar Jack Daniel’s, mijn huismerk.
Intussen zijn een aantal van de eerder genoemde vrienden en bekenden uit het Doma-circuit gearriveerd.
Daaronder ook (Meester) Marcel, de webmaster van mijn eigen website, en zijn slavin Renate.
Nadat de dames zich hebben omgekleed duiken we in een van de zithoeken om eerst uitgebreid bij te praten.
Dat is ook wel nodig, want een aantal van hen heb ik al maanden niet gezien of gesproken.
Om ons heen is het een komen en gaan van Meesters en Meesteressen en hun al dan niet geboeide, geblinddoekte, en/of aan hondenriemen meegevoerde‘speelgoed’.
In de zithoek naast de onze worden twee schaars geklede slavinnen door hun Meesters langdurig en zeer overtuigend als lustobject gebruikt.
Rond 23.00 uur opent Manita de avond met een woord van welkom en een uitleg van het programma, waarna ze tot slot de liveshow aankondigt.
Een bekende uit Doma-kringen; Miss Kimberly, slank, mooi, en dominant as ever, met slaaf Francis, dezelfde waarmee ze ook op o.a. Wasteland optrad.
Misbruik makend van mijn lichaamslengte en dominantie worstel ik mij naar voren om haar act goed te kunnen zien.
Niet netjes misschien, maar soms heiligt het doel de middelen.
Hierna raak ik met een aantal bekenden aan de praat, en maak ik o.a. kennis met een mooie blonde dame die vroeger als slavin in Doma heeft gewerkt.

Tegen de tijd dat ik eindelijk weer beneden in de speelruimte beland, is de meeste actie van mijn kennissen al achter de rug.
Slechts het gejammer en gekerm van de slavinnen klinkt nog, ten teken dat de dominanten in het gezelschap zich goed hebben uitgeleefd.
Niet dat ik het erg vind dat ik te laat kom; mijn eigen partner heeft vanavond verstek laten gaan – met toestemming van de Meester, dat wel – en teveel actie van anderen maakt maar onrustig.
De party duurt nog tot vijf uur in de ochtend, maar om een uur of twee neem ik afscheid.
Ik moet half Nederland nog door om bij mijn bed te komen, en morgen is het weer vroeg dag.

In de auto heb ik (ruim) tijd om mijn eerste bezoek aan deze party te evalueren.
Was het de moeite waard?
Zonder meer; er waren veel vrienden en bekenden, de kennismaking met Manita en haar partner was plezierig, sfeer, buffet, en bediening waren goed, en er waren veel mooie mensen in nog mooiere fetish-outfits.
Waarmee weer eens het nut van een dress code en de bewaking daarvan is bewezen.
Met die bewaking zat het wel goed trouwens, want Meesteres Manita is niet alleen gastvrouw, maar ook zelfbenoemde dress code bitch.

Manita, nogmaals bedankt voor jouw gastvrijheid. Ik kom zeker terug!