Party 94
Aantal gasten: 190

Verslag Fetish Play Party december 2009

Als goede vriendin van Meesters Manita en haar man Rob, en bovendien trouw bezoekster van de fetish/playparty, vond ik het fijn om deze keer het partyverslag te schrijven.
Manita had het aan me gevraagd aangezien Rob voor zijn werk maar liefst minstens tien dagen weg zou zijn van huis.
Nu kennen we de Meesteres allen als een zeer vakkundige gast-en vakvrouw, dus hoefde we niet te twijfelen aan het welslagen van de party.
Maar een klein beetje assistentie is natuurlijk altijd prettig, en zodoende lezen jullie nu het verslag door mijn ogen.

Eerlijkheidshalve moet ik wel toevoegen dat het voor mij een beetje bijzondere avond beloofd te worden, want klokslag twaalf uur ben ik jarig.
En, ook al wil elke vrouw het liefste 25 blijven, toch is een verjaardag een speciale dag.
Desalniettemin wilde ik niet aan iedereen vertellen dat ik alweer een jaartje ouder –en wijzer?- zou worden.
 
Met twee goede vrienden drinken we van tevoren vast een borrel en poetsen we zoals elke maand een ritueel is, onze latex.
Het is december en dat weten we ook wanneer we de warme huiskamer verlaten!
De winter is nu echt begonnen en een lange winterjas is beslist noodzakelijk, zeker wanneer je schaars gekleed gaat.

Eenmaal aangekomen in het schilderachtige Zaandijk betreden we de loopplank van de vertrouwde Showboat, die gelukkig nog net niet glad is.
De ontvangst is, zoals altijd, hartelijk, er zijn overal vrienden en bekenden.

Grappig is dat er ook, ondanks de grote hoeveelheid vaste gasten, altijd weer nieuwe gezichten te bespeuren zijn.
 
Beneden, bij de kluisjes, is men aan de ene kant nog druk bezig met om en aankleden, inrijgen van korsetten en vastgespen van jarretelles.
Anderzijds is men, in de speelruimtes, al intensief in een spel verwikkeld.

Ik ontmoet een goede vriendin, ze zegt dat ik haar slaaf wel even gedag mag zeggen door hem te knijpen.
Hij staat vastgebonden en gemaskerd tegen de wand.
Omdat ik nog ijskoude handen heb van de vrieskou besluit ik daar maar even mee te wachten, ik ben immers niet zo sadistisch ingesteld.

Boven bij de bar is het druk, zoals altijd bij binnenkomst.
De mensen blijven in eerste instantie altijd een beetje plakken bij de bar, waardoor er bijna geen doorkomen aan is.

Pas na een hoop geklets zie ik Manita. Ze ziet er prachtig uit, gekleed in een smetteloos wit korset met een nauwsluitende zwarte kokerrok en hoge hakken.
Ze straalt, zoals altijd, en heeft het –zeker nu, zonder haar Rob- , extra druk met een goede gastvrouw te zijn en te zorgen dat alles op rolletjes loopt.

Wanneer het publiek zich een beetje verdeelt over de bovenverdieping, zien we dat het gezellig druk is, maar niet overvol.

Het is tijd voor de vaste welkomsttoespraak van Meesteres Manita.
Daarna wordt het buffet geopend.

Meesteres Brigitte More is vannacht verantwoordelijk voor de show.
We hebben haar al even begroet bij de bar.
Meesteres Brigitte is, naast performer, ook ontwerpster van fetish kleding.
Sinds enige tijd maakt ze niet alleen prachtige korsetten, jurken etc van lak en stof, maar ook excentrieke latexdesigns.
Ze ziet er prachtig uit in een zwart wit pakje met strikjes.
Het oogt streng, maar ook erg spannend, vooral door de mooie strakke latex rok en de hooggesloten latex blouse.
Haar slavin sluit mooi bij haar aan, eveneens in zwart/ wit latex.
Ze draagt een hoofdkapje en een bh met open cups en bijpassend slipje, ook met strikjes.
 
Als het buffet ten einde loopt en de dansvloer vol begint te stromen, is het alweer middernacht.
Vrienden doen een beetje geheimzinnig tegen me, het zal toch niet met mijn verjaardag te maken hebben?

Mijn Meester, die vannacht gekleed gaat in uniform, duwt me richting dansvloer. "De show gaat zo beginnen" zegt hij.

Meesteres Manita staat al klaar met de microfoon in haar handen.
Ze lacht en wenkt me met haar hand. "Kom jij maar even bij me" zegt ze.
De lieve schat, ze slaat een arm om me heen en zingt "lang zal ze leven" voor me.
Dan is er ook nog roze champagne, en niet de goedkoopste!
Van alle kanten komen er mensen met pakjes naar me toe.
Ik ben enorm verrast, dit had ik echt niet verwacht.
 
Dan begint de show.
Voor deze gelegenheid heeft Brigitte een rad op het podium laten installeren wat kan draaien en zwenken.
Brigitte gebruikt zwepen en klemmen die allemaal qua vormgeving zo in een modemagazine kunnen.
Bont, leer en roestvrij staal, het is een lust voor het oog.
Natuurlijk wordt de slavin vriendelijk verzocht plaats te nemen aan het rad, waar haar armen en benen met leren riemen vastgemaakt worden.
Ondanks de stevige behandeling lijkt de slavin erg te genieten van deze behandeling.
Wellustig bekijkt ze zichzelf in de spiegel en tuit haar mondje.
Brandende sterretjes vormen het einde van de show, een klein voorproefje op het vuurwerk van de decembermaand.
 
Wat is het toch heerlijk om eens per maand deze party te mogen bezoeken en te genieten van alle prachtige outfits en spelende mensen.
Het is telkens een feest van herkenning en overgave.
 
Nu Rob niet aanwezig is om samen met Cor de foto’s te maken, is Eric, de wederhelft van Meesteres Madieanne, hiervoor gevraagd.
Samen met Cor zorgt hij ervoor dat we straks allemaal nog even kunnen nagenieten van de mooie beelden.

Beneden wordt serieus gespeeld, terwijl boven gedanst en geflirt wordt.
 
De geur van vuur bezorgd mij even de rillingen, maar wekt ook mijn nieuwsgierigheid.
Het vuur is onderdeel van een spel en het zorgt er zeker voor dat de sfeer van een echte dungeon wordt gecreëerd.

Ook wordt er meer "ritueel" gespeeld, naakte, smekende slavinnen en slaven die de twijfelachtige streling van de zweep moeten, en mogen ervaren.
 
Wanneer het tegen enen loopt stuurt mijn Meester mij naar boven, richting dansvloer.
Maar voor die tijd haalt hij eerst zijn speelkoffer uit het kluisje.
Hoewel er al eens eerder boven met mij is gespeeld, ben ik toch een beetje verbaasd.
Het is namelijk nog erg vroeg, en ik ben nog een beetje aan het acclimatiseren, ook door alle onverwachte verrassingen.
Bovendien is de dansvloer erg vol met enthousiast dansend publiek.
Geen wonder, want de dj’s draaien vanavond weer heerlijk!
Maar om nu daar te gaan spelen, tussen alle drukte….

Wanneer ik braaf richting dansvloer trippel, word ik ineens met mijn polsen vastgezet aan de "troon" van Meesteres Manita.
En plotseling verschijnen er nog twee andere mannen in uniform.
Een spannende stripact in combinatie met een lapdance volgt.
Er is hilariteit alom en op een gegeven moment staat er een groepje mensen om me heen te kijken en te lachen.
Op het einde van pakt een van de "agenten" een kwastje en een tube chocoladepaint, daarmee word "Happy birthday" op mijn decollete geschreven.
En vervolgens word die tekst er door alledrie de heren afgelikt en krijg ik een paar chocoladezoenen.

Nu voel ik me werkelijk jarig!

Natuurlijk kan ik niet wachten om Manita te vertellen wat er zojuist gebeurt is.
"Hadden jullie me niet even kunnen waarschuwen?" lacht ze, dat had ik ook wel even willen zien.

Nu ik bijna zeker weet dat ik me geen "zorgen" meer hoef te maken om nog meer verjaardagsverrassingen, neem ik even de tijd voor een drankje, wat fruit wat over is van het schitterende buffet, en een wandeling naar de prachtige stand van Laced up Sarah.
Sarah is van oorsprong Amerikaanse.
Sinds enige tijd heeft ze haar eigen winkel in Utrecht waar ze, naast originele fetisj kleding, zwepen en speeltjes verkoopt.
Daarnaast is ze actief in de Nederlandse bdsm wereld als organisatrice van workshops ed.
De stand is uitermate goed verzorgd en Sarah is altijd bereid je goede adviezen te geven over de producten die ze verkoopt.
 
Vannacht was bijzonder.
De sfeer was goed, de muziek en het eten lekker.
En wat mag ik me toch gelukkig prijzen met zulke lieve en spontane vrienden en kennissen.
Vooral dankzij Manita is het voor mij een verjaardag geworden om nooit meer te vergeten.

Ik durf wel te zeggen dat ook de avond voor Meesteres Manita zelf geslaagd was, ook dankzij de hulp en aanwezigheid van allen die de party trouw zijn en die deze elke maand weer tot een succes maken..
Ondanks de grote afwezigheid van haar Rob, die we natuurlijk allemaal gemist hebben..

Volgende maand zijn wij er weer bij. En ik hoop iedereen dan weer opnieuw te begroeten.

Dankjewel Manita en alle anderen, voor deze geweldige nacht!

(En Rob, welkom thuis!)

Irresistible Iris.
(klik voor website)

iedereen herkenbaar in bovenstaande fotocollectie heeft hiervoor uitdrukkelijke toestemming gegeven

Volgende party is op vrijdag 8 januari 2010
Vergeet niet bijtijds te reserveren want vol is ook echt vol en denk aan de dresscode, want wij gaan strenger handhaven